Problematyka i język "Potopu"
Potop problematyka obejmuje dwie główne płaszczyzny:
- Wątek romantyczny - miłość Kmicica i Oleńki, którym przeszkadza książę Bogusław.
- Wydarzenia historyczne i polityczne - walka narodu ze szwedzkim najeźdźcą.
Sienkiewicz w Potopie pokazuje, że Polacy w sytuacji krytycznej potrafią się zjednoczyć i walczyć o niepodległość. Autor budzi dumę narodową, przedstawiając piękne momenty z dziejów Polski, potępia zdradę i paktowanie z wrogami.
Język i styl Potopu charakteryzuje się:
- Archaizacją (stylizacją archaiczną)
- Stylizacją homerycką (rozbudowane porównania, wyolbrzymienia)
- Stylizacją biblijną (oracje podobne do biblijnych kazań)
- Stylem eposowym (podniosłym)
- Nawiązaniami do stylu Mickiewicza i Słowackiego
Przykład: Przykładem stylizacji archaicznej w Potopie jest używanie przez Sienkiewicza języka staropolskiego, z zachowaniem jego typowych i zrozumiałych dla ówczesnych czytelników cech.
Cytat: "Sienkiewicz w Potopie pokazuję że Polacy w sytuacji krytycznej, potrafią się zjednoczyć i walczyć o niepodległość."








