Wielomiany - podstawy i twierdzenia
Wielomian stopnia n zapisujemy jako , gdzie . W tym zapisie to współczynniki wielomianu, a to wyraz wolny. Jeśli funkcja jest stale równa zero, nazywamy ją wielomianem zerowym i nie określamy jego stopnia.
Kiedy wielomian dla pewnej wartości x = a przyjmuje wartość 0, czyli H = 0, mówimy, że a jest pierwiastkiem wielomianu. Zgodnie z twierdzeniem Bezout, liczba a jest pierwiastkiem wielomianu H wtedy i tylko wtedy, gdy H jest podzielny przez dwumian x-a. To bardzo przydatne przy rozkładaniu wielomianów na czynniki!
Ważne jest też twierdzenie o rozkładzie wielomianu: dla dowolnych wielomianów H i Q (gdzie Q ≠ 0) istnieją wielomiany P i R takie, że , gdzie stopień R jest mniejszy od stopnia Q. Z kolei twierdzenie o reszcie mówi, że jeśli dzielimy H przez x-a, to reszta R = H.
💡 Wskazówka praktyczna: Szukając pierwiastków całkowitych wielomianu o współczynnikach całkowitych, sprawdzaj tylko dzielniki wyrazu wolnego - to znacznie ogranicza liczbę wartości do sprawdzenia!
Przy szukaniu pierwiastków wymiernych postaci (gdzie p i q są względnie pierwsze) wielomianu o współczynnikach całkowitych, p musi być dzielnikiem wyrazu wolnego , a q dzielnikiem współczynnika . Mówimy o pierwiastku k-krotnym, jeśli w rozkładzie wielomianu na czynniki występuje , ale nie występuje .
Warto pamiętać też o wyrażeniach wymiernych - to ułamki postaci , gdzie V i H są wielomianami, a H ≠ 0.


