Zlodowacenia w Polsce
Zlodowacenia w Polsce odegrały kluczową rolę w kształtowaniu obecnej rzeźby terenu. Lądolód skandynawski kilkakrotnie wkraczał na obszar Polski, pozostawiając po sobie charakterystyczne formy terenu.
Wyróżnia się trzy główne zlodowacenia:
- Zlodowacenie południowopolskie (Sanu)
- Zlodowacenie środkowopolskie (Odry)
- Zlodowacenie północnopolskie (Wisły)
Vocabulary: Lądolód to ogromna masa lodu pokrywająca rozległe obszary lądowe, powstała w wyniku nagromadzenia się dużych ilości śniegu, który z czasem przekształcił się w lód.
Okresy ochładzania się klimatu i zwiększania zasięgu lądolodu nazywane są glacjałami, natomiast okresy ocieplenia i zmniejszania się zasięgu lądolodu to interglacjały.
W wyniku działalności lądolodu powstały charakterystyczne formy terenu, takie jak moreny czołowe, moreny denne oraz głazy narzutowe. Do erozyjnych form fluwioglacjalnych należą rynny podlodowcowe i pradoliny.
Przykład: W Tatrach i Karkonoszach, w wyniku ochłodzenia klimatu w plejstocenie, powstały lodowce górskie. Po ich wytopieniu w kotłach lodowcowych utworzyły się jeziora cyrkowe, zwane stawami.
Wpływ klimatu peryglacjalnego na rzeźbę Polski był również znaczący. Silne wiatry wiejące od strony lądolodu przyczyniły się do powstania charakterystycznych form, takich jak wydmy śródlądowe oraz pokrywy lessowe.



