Wielkie odkrycia geograficzne i ich znaczenie
Wielkie odkrycia geograficzne zapoczątkowały nową erę w historii świata. Głównym powodem organizowania wypraw było utrudnienie handlu ze Wschodem oraz niedobór surowców w Europie. Rozwój wypraw umożliwiły znaczące zmiany, takie jak upowszechnienie teorii o kulistości Ziemi, postęp w dziedzinie kartografii i nawigacji oraz konstrukcja nowych typów żaglowców.
Portugalczycy jako pierwsi rozpoczęli systematyczne eksploracje. W 1488 roku Bartolomeu Dias opłynął Przylądek Dobrej Nadziei, a Vasco da Gama w latach 1497-1498 dotarł do Indii. Skutki odkryć geograficznych były przełomowe dla handlu międzynarodowego.
Definicja: Wielkie odkrycia geograficzne to okres w historii świata (XV-XVII w.), kiedy europejscy żeglarze odkrywali nowe lądy i szlaki morskie, co doprowadziło do globalnych zmian gospodarczych i kulturowych.
Hiszpanie dołączyli do wyścigu o nowe terytoria nieco później. Przełomowym momentem było odkrycie Ameryki przez Krzysztofa Kolumba 12 października 1492 roku. Kolejnym znaczącym osiągnięciem była pierwsza podróż dookoła świata zorganizowana przez Ferdynanda Magellana w latach 1519-1522.











