Opozycja demokratyczna i powstanie Solidarności
Opozycja demokratyczna w PRL obejmowała osoby i organizacje dążące do przywrócenia demokracji i walczące przeciwko władzy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) oraz wpływom Związku Radzieckiego.
Definicja: Opozycja demokratyczna w Polsce w latach 70 to ruch społeczny i polityczny dążący do demokratyzacji kraju i uniezależnienia go od ZSRR.
Kluczowym momentem w historii opozycji było powstanie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego (NSZZ) "Solidarność" w 1980 roku. Solidarność była efektem porozumień zawartych po strajku w Stoczni Gdańskiej, a jej przywódcą został Lech Wałęsa.
Highlight: Solidarność była pierwszym w bloku wschodnim niezależnym związkiem zawodowym, który szybko przekształcił się w masowy ruch społeczny.
Opozycja demokratyczna w Polsce stosowała metody walki bez przemocy, które obejmowały pokojowe manifestacje, organizowanie tajnego nauczania i wydawanie nielegalnej prasy.
Example: Przykładem działań opozycji było organizowanie tzw. "latających uniwersytetów", gdzie prowadzono wykłady z zakazanych przez władze tematów.






