Oświata na ziemiach polskich w latach 1815-1848
Rozwój oświaty na ziemiach polskich po kongresie wiedeńskim przebiegał różnie w poszczególnych zaborach.
W Królestwie Polskim o rozwój oświaty dbał minister spraw religijnych i oświecenia publicznego Stanisław Kostka Potocki. Językiem obowiązkowym był polski. W 1816 roku car utworzył w Warszawie uniwersytet. Prężnie rozwijały się szkoły podstawowe i średnie, a także wydawnictwa i czasopisma w języku polskim.
Na ziemiach zabranych przez Rosję rozwijał się Uniwersytet Wileński, a szczególne znaczenie miało liceum w Krzemieńcu, które miało rangę szkoły wyższej.
W zaborze pruskim nie było polskiego uniwersytetu, a studenci studiowali w Berlinie lub Wrocławiu. W szkołach Wielkiego Księstwa Poznańskiego obowiązywał język polski, natomiast na pozostałych ziemiach - niemiecki.
Example: W Rzeczypospolitej Krakowskiej funkcjonował Uniwersytet Jagielloński z wykładowym językiem polskim, a polskie szkolnictwo rozwijało się prężnie.
W Galicji utworzono Uniwersytet Lwowski, początkowo z łacińskim językiem wykładowym, który wkrótce zastąpiono niemieckim. W szkołach podstawowych i średnich obowiązywał język niemiecki.
Highlight: Rozwój oświaty i życia kulturalnego był najbardziej swobodny w Królestwie Polskim, gdzie język polski był językiem urzędowym i wykładowym.
