Zjednoczenie Włoch
Przed zjednoczeniem Półwysep Apeniński był podzielony na kilka państw. Najważniejsze z nich to: terytoria pod panowaniem Austrii (Lombardia i Wenecja), Królestwo Sardynii (Piemont) rządzone przez Wiktora Emanuela I, Królestwo Obojga Sycylii oraz Państwo Kościelne pod władzą papieża.
Idea zjednoczenia Włoch, zwana Risorgimento, miała silne podstawy. Włosi dzielili wspólną kulturę, język i tradycję, a poczucie przynależności do jednego narodu było bardzo silne. Dodatkowo północne regiony były bogatsze i bardziej rozwinięte gospodarczo.
Droga do zjednoczenia rozpoczęła się od sojuszu Piemontu z Francją Napoleona III. W zamian za pomoc w walce z Austrią, Piemont oddał Francji Sabaudię i Niceę. Wojna z 1859 roku przyniosła zwycięstwa pod Magentą i Solferino, dzięki którym Lombardia została przyłączona do Piemontu.
💡 Kluczowym momentem zjednoczenia był rok 1860, kiedy Giuseppe Garibaldi wyruszył z "tysiącem czerwonych koszul" na Sycylię, wspierając tamtejsze powstanie i doprowadzając do przyłączenia Królestwa Obojga Sycylii do Piemontu.
