Analiza powieści "Dżuma" Alberta Camusa
Albert Camus Dżuma analiza fabuły przedstawia się w kontekście miasta Oran w Algierii, gdzie niespodziewanie wybucha epidemia dżumy. Powieść, osadzona w latach 40. XX wieku, stanowi alegoryczne przedstawienie zła i reakcji ludzi na ekstremalne sytuacje. Akcja rozgrywa się przez 10 miesięcy - od kwietnia do lutego, choć całościowa fabuła obejmuje okres 20 lat.
Definicja: Powieść paraboliczna to utwór, który poprzez dosłowną warstwę fabularną przekazuje głębsze, uniwersalne znaczenia. W przypadku "Dżumy" epidemia symbolizuje różne formy totalitaryzmu i zła.
Głównym bohaterem i narratorem jest Doctor Bernard Rieux charakterystyka którego ujawnia się stopniowo w toku narracji. To 35-letni lekarz pochodzący z robotniczej rodziny, który jako pierwszy dostrzega zagrożenie epidemią. Jego postawa charakteryzuje się bezkompromisowością w walce z cierpieniem i śmiercią, mimo osobistych dramatów - choroby żony i jej późniejszej śmierci.
Egzystencjalizm w literaturze przykład widoczny jest szczególnie w postawie doktora Rieux, który mimo świadomości absurdalności swojej walki z epidemią, konsekwentnie wykonuje swoje obowiązki. Jego działania przypominają mit o Syzyfie - kolejna próba ratowania chorych może zakończyć się niepowodzeniem, ale nie powstrzymuje go to przed dalszym działaniem.
Highlight: Postawa doktora Rieux reprezentuje kluczowe założenia filozofii egzystencjalizmu: człowiek jest "skazany na wolność" i musi dokonywać wyborów nawet w obliczu absurdu istnienia.










