Rozwiązywanie nierówności i równań
Nierówności kwadratowe rozwiązujemy podobnie jak równania - przekształcamy je do postaci, gdzie jedna strona jest równa lub większa od zera. Weźmy przykład: 3x2−6x≥(x−2)(x−8). Najpierw rozmnażamy nawiasy po prawej stronie, a następnie grupujemy wszystkie wyrazy po lewej.
Po przekształceniach otrzymujemy x2+2x−8≥0. Obliczamy deltę: Δ=4+32=36, a następnie miejsca zerowe: x1=−4 oraz x2=2. Dla nierówności z ≥ rozwiązaniem będą przedziały (−∞,−4]∪[2,+∞) - czyli x mniejsze lub równe -4 ORAZ x większe lub równe 2.
💡 Pamiętaj! Przy rozwiązywaniu nierówności kwadratowych kluczowe jest ustalenie znaków funkcji kwadratowej w poszczególnych przedziałach. Gdy a>0 współczynnik przy $x^2$, funkcja przyjmuje wartości dodatnie "na zewnątrz" miejsc zerowych.
Przy równaniach, które można rozłożyć na czynniki, korzystamy z własności: iloczyn jest równy zero wtedy i tylko wtedy, gdy co najmniej jeden z czynników jest równy zero. Na przykład dla (4−x)(x2+2x−15)=0 rozwiązujemy oddzielnie równania 4−x=0 oraz x2+2x−15=0, uzyskując rozwiązania x∈−5,3,4.
W przypadku równań wymiernych, jak 2x2x+1=x+12x+1, kluczowe jest sprawdzenie warunków istnienia tutaj $x \ne 1$ i $x \ne 0$. Następnie sprowadzamy je do równania wielomianowego i sprawdzamy, czy otrzymane rozwiązania spełniają warunki początkowe.