Podstawy wektorów

Wektor to uporządkowana para punktów na płaszczyźnie - odcinek, w którym wyraźnie wskazano początek i koniec. Wyróżniamy dwa rodzaje wektorów: zaczepione i swobodne.

Wektor zaczepiony to taki, którego początek znajduje się w konkretnym punkcie. Jeśli wektor zaczyna się w punkcie A i kończy w B, zapisujemy go jako AB. Z kolei wektor swobodny charakteryzujemy tylko przez jego długość, kierunek i zwrot - zazwyczaj oznaczamy go małymi literami, np. a, b.

Jeśli znamy współrzędne punktów A(x₁, y₁) i B(x₂, y₂), możemy obliczyć współrzędne wektora AB za pomocą wzoru: AB = $x₂-x₁, y₂-y₁$. Przykładowo dla punktów A$-3,2$ i B$4,-1$, wektor AB = $4-(-3), -1-2$ = $7,-3$.

💡 Zapamiętaj: Długość wektora AB obliczysz ze wzoru |AB| = √$(x₂-x₁)² + (y₂-y₁)²$. Dla naszego przykładu |AB| = √$7² + (-3)²$ = √58.

Dwa wektory a i b są prostopadłe, gdy ich iloczyn skalarny wynosi zero: a⊥b ⟺ a₁·b₁ + a₂·b₂ = 0. Jest to ważny warunek, który wykorzystamy przy opisie prostych.

Wektory a równania prostych

Każda prosta na płaszczyźnie może być opisana za pomocą wektora normalnego - wektora prostopadłego do tej prostej. Ogólny wzór prostej z wektorem normalnym o współrzędnych [A,B] to:

Ax + By + C = 0

Gdzie musi być spełniony warunek A² + B² > 0, aby wektor normalny faktycznie istniał. Możemy przekształcić ten wzór do postaci Ax + By = -C, co pomaga przy rysowaniu.

Jeśli A ≠ 0 i B ≠ 0, równanie prostej można zapisać w postaci odcinkowej: x/a + y/b = 1, gdzie a i b to odcinki odcięte na osiach współrzędnych.

🔍 Wskazówka praktyczna: Aby narysować prostą i jej wektor normalny, najpierw przekształć równanie do prostszej postaci. Na przykład dla 3x - y - 2 = 0, wektor normalny ma współrzędne $3,-1$, a równanie możemy zapisać jako 3x - y = 2.

Rysując wektor normalny, pamiętaj, że wychodzi on zawsze prostopadle z prostej i często najwygodniej zaczepić go w punkcie przecięcia prostej z jedną z osi współrzędnych.